محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
355
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
ترجمه پس از ستايش پروردگار ، بدانيد كه تقديرهاى الهى چون قطرات باران از آسمان به سوى انسانها فرود مىآيد ، و بهره هركسى ، كم يا زياد به او مىرسد . پس اگر يكى از شما براى برادر خود ، برترى در مال و همسر و نيروى بدنى مشاهده كند ، مبادا فريب خورد و طمع و حسادت كند ( و يا چاپلوسى ستمگران كند ) زيرا مسلمان تا زمانى كه دست به عمل پستى نزده كه از آشكار شدنش شرمنده باشد و مورد سرزنش مردم پست قرار گيرد ، به قماربازى مىماند كه در اولين بازى خود انتظار برد دارد تا سودى به دست آورد و ضررى متوجه او نگردد . همچنين مسلمانى كه از خيانت پاك است ، انتظار دارد يكى از دو خوبى نصيب او گردد : يا دعوت حق را لبيك گفته ، عمر او پايان پذيرد كه آن چه در نزد خداست براى او بهتر است ؛ و يا خداوند روزى فراوان به او دهد و صاحب همسر و فرزند و ثروت گردد ، و همچنان دين و شخصيت خود را نگاه دارد . همانا ثروت و فرزندان ، محصول دنيا و فانى شدنى ، و عمل صالح ، زراعت آخرت است ؛ گرچه گاهى خداوند ، هر دوى آن را به ملتهايى خواهد بخشيد . از خدا در آن چه اعلام خطر كرده است ، بر حذر باشيد . از خدا آنگونه بترسيد كه نيازى به عذرخواهى نداشته باشيد . عمل نيك انجام دهيد ، بدون آن كه به ريا و خود نمايى مبتلا شويد . زيرا هركس ، كارى براى غير خدا انجام دهد ، خدا او را به همان غير واگذارد . از خدا ، درجات شهيدان و زندگى سعادتمندان و هم نشينى با پيامبران را درخواست مىكنيم .